In 2014 historian André Bauwens, history researcher Estelle Slegers Helsen and photographer Peter Verdurmen highlighted the past and present of the main streets in Sluis, a small Dutch city near the Belgian border. This is article #10.
In 2014 realiseerden historicus André Bauwens, onderzoekster Estelle Slegers Helsen en fotograaf Peter Verdurmen een reeks over vroeger en nu in Sluis, een stadje in Nederland op de grens met België. Dit is artikel #10.

(EN) During the autumn season, the sugarbeet harvest took place. The beets were transported by tram and loaded onto ships at the Kaai. The streets were covered in mud, making it difficult to walk around. “We could slide from the corner of Meerminnestraat and Oude Kerkstraat towards the Catholic church,” says René Heijens. “It is hard to imagine how that went.” Elodie Dusarduijn-Quataert: “Men would carry baskets full of beets over planks from the quay to the ship all day long.”
Rinus Leenhouts: “Throughout spring, boats delivered fertiliser in bulk. In the hold, workmen filled bags with the fertiliser. One ladder took them from the hold to the deck, a second from the deck to the quay. The bags could weigh as much as 100 kilograms.”
Aernoudts, a farmer, stored his grain in a warehouse at the corner of Kapellestraat and Beestenmarkt. The grain was transported by boats. “Workmen stacked bags of grain in the hold, which took several days. They were men of steel,” says André D’hoore.
Before World War II, most goods were transported by the Damse Vaart. “Bricks, cement, sand and other building supplies came by boat. The Kalkboei building is a reminder of that,” says Charles Verstraete. “Sometimes even entire household effects were transported by boat. My grandfather was a shipmaster. He moved notary James’ belongings from Sluis to Maarssen, near Utrecht.” After World War II, boats could no longer sail to Sluis because the Damse Vaart had been blocked.
(NL) In het najaar was het bietentijd. Het transport gebeurde niet alleen met de tram. Ze werden ook aan de Kaai in schepen geladen. Dat zorgde voor heel wat slik. “Vanaf de hoek van de Meerminnestraat en de Oude Kerkstraat, aan de Kaai, maakten we een glijbaan van de modder in de richting van de katholieke kerk”, zegt René Heijens. “Je kan je niet indenken hoe dat er dat aan toe ging.” Elodie Dusarduijn-Quataert: “Mannen liepen de hele dag met manden vol met bieten over planken, vanaf de kade naar het schip. Daar losten ze de manden.”
Rinus Leenhouts: “In het voorjaar werd kunstmest aangevoerd. Die lag los in het ruim. Arbeiders moesten er eerst zakken vullen en die dan naar boven dragen via twee ladders, vanuit het ruim naar het dek en vandaar naar de kade. De zakken konden wel 100 kilogram wegen.” Op de hoek van de Kapellestraat en de Beestenmarkt stond het landbouwhuis van Aernoudts, waar graan lag opgeslagen. Dat graan ging weg uit Sluis per schip. “Arbeiders stapelden de zakken graan in het ruim. Dat kon wel meerdere dagen duren. Het waren mensen van ijzer en staal”, zegt André D’hoore.
Voor de Tweede Wereldoorlog werd zo veel mogelijk over water getransporteerd. “Ook stenen, cement, zand en andere bouwmaterialen voor de plaatselijke aannemers. De naam van de Kalkboei herinnert daar nog aan”, zegt Charles Verstraete. “Ook wel eens hele inboedels. Mijn grootvader was schipper. Hij verhuisde alle spullen van notaris James van Sluis naar Maarssen, in de buurt van Utrecht.” Na de Tweede Wereldoorlog bleven de schepen weg omdat ze niet meer tot in Sluis konden varen.


Then – The Meerminnestraat in 1933, viewed towards the belfry with the Zuiddijkstraat visible in the background. | Now – The Meerminnestraat in 2014.
Toen – De Meerminnestraat in 1933 gezien in de richting van het belfort. Op de achtergrond de Zuiddijkstraat. | Nu – De Meerminnestraat in 2014.
(EN) The Meerminnestraat used to be part of the Zuiddijk. In the latter half of the fifteenth century, the part of the Zuiddijk stretching from the belfry to the Kaai was named Meerminnestraat after the inn Cabaret ter Mareminne. The inn had a mermaid sign on its facade. On the left side of the street, there is a café called Utrecht.
(NL) De Meerminnestraat was oorspronkelijk onderdeel van de Zuiddijk. In de tweede helft van de vijftiende eeuw kreeg het deel van de Zuiddijk vanaf het belfort tot aan de Kaai de naam Meerminnestraat naar de daar gelegen herberg Cabaret ter Mareminne. Aan de gevel van deze herberg was een uithangbord met daarop een meermin. Links onder meer café Utrecht.

The Meerminnestraat around 1930 with on the left Batselaar’s Groote Sluissche Bazar.
De Meerminnestraat omstreeks 1930 met links de Groote Sluissche Bazar van Batselaar. Via enkele traptreden was er een toegang tot de winkel.

The Groote Sluissche Bazar’s facade clearly advertised all the available items. The store sold extensive goods, including corsets, fashion items, textiles, handmade clothing, eau de cologne, and soap. Additionally, they offered beds, feathers, kapok, window screens, tinware, enamel kitchen utensils, floor and tablecloths and rugs. It was a proper bazaar.
Op de gevel van de Groote Sluissche Bazar stond aangegeven wat er allemaal te koop was. De winkel was gespecialiseerd in Franse korsetten. Verder verkocht Batselaar galanterieën, modeartikelen, manufacturen, handgemaakte kleding, eau de cologne en zeep, maar ook bedden, veren, kapok, raamhorren, blikwerk, geëmailleerd keukengerei, vloer- en tafelzeil, karpetten en sajetten. Een echte bazaar.
Click on the thumbnails to enlarge / Klik op de miniaturen om te vergroten
For both places, a book was published. The book about Aardenburg is out of stock. You can still buy copies of the book about Sluis, which is available from the publisher Durenkamp Grafimedia. Contact us.
Over beide plaatsen werd een boek gepubliceerd. Het boek over Aardenburg is uitverkocht. Het boek over Sluis is nog steeds te koop via de uitgever Durenkamp Grafimedia. Zo was het | Zo is het Sluis kost € 17,50. Verzendkosten (in Nederland € 7,50) . Stuur een bericht voor meer informatie.

