In 2014 historian André Bauwens, history researcher Estelle Slegers Helsen and photographer Peter Verdurmen highlighted the past and present of the main streets in Sluis, a small Dutch city near the Belgian border. This is article #8.
In 2014 realiseerden historicus André Bauwens, onderzoekster Estelle Slegers Helsen en fotograaf Peter Verdurmen een reeks over vroeger en nu in Sluis, een stadje in Nederland op de grens met België. Dit is artikel #8.

(EN) Johannes du Fossé, Julien’s uncle, founded the Sluis swimming club in 1927/1928. Workers from his furniture factory made a few bathing stalls, which were placed near the Smeestraat along the canal. The canal was the swimming pool, and a paddling pool was dug into the bank.
Rinus Leenhouts: “Initially, I wasn’t allowed to join the swimming club because the membership fee was too expensive: one Reichsdaalder for a year. At the start of the Second World War, the swimming club had 800 members. You couldn’t go to the beach anymore.”
“Charles Hermans was a lifeguard,” says Julien du Fossé. “He learned to swim all the local people.” “Charles died in an accident during the war,” Annie Ohms remembers. Julien du Fossé: “When the mail boat arrived you always had to get out because the boat made waves.”
“To learn how to swim, you were connected to a pulley. This way, the swim instructor would keep you above water until you could swim. “In, stretch, close… in, stretch, close…” I remember it well,” says Charles Verstraete.
“Boys and girls were swimming separately, an hour each.” If you could swim, you could cross the canal with a lifeguard. There were swimming competitions every year. Fifty meters for the beginners and three-quarters of a mile – to the Stenen Beer and back – for the adults.
Charles Verstraete: “In winter, when the canal was frozen, it was a special day. Then Belgian folk came to Sluis to skate. To prove they had skated in Sluis, they bought a kind of cake, called a ‘janhagel’, wrapped in paper with the Dutch flag.”
(NL) Johannes du Fossé, de oom van Julien, stond in 1927/1928 aan de wieg van de zwemclub. Arbeiders van zijn meubelfabriek maakten een paar badhokjes, die bij de Smeestraat langs de vaart werden neergezet. De vaart deed dienst als zwembad. In de oever werd ook een pierenbad uitgegraven.
Rinus Leenhouts: “Ik mocht aanvankelijk geen lid worden van de zwemclub, omdat het lidgeld te duur was: een rijksdaalder voor een jaar. In het begin van de Tweede Wereldoorlog telde de zwemclub 800 leden. Dat kwam omdat je niet meer op het strand mocht komen.” “Charles Hermans was badmeester”, zegt Julien du Fossé. “Hij heeft heel Sluis leren zwemmen.” “Hij verongelukte tijdens de oorlog”, weet Annie Ohms nog. Julien du Fossé: “Als de boot aan kwam varen moest je er altijd uit, omdat die te hoge golven maakte.”
“Over het diepere gedeelte was een kabel gespannen. Met je buik hing je aan een katrol. Zo hield de badmeester je boven water tot je kon zwemmen. In, strek, sluit… in, strek, sluit… Ik weet het nog goed”, zegt Charles Verstraete. “Jongens en meisjes, het was gescheiden zwemmen. Elk een uur.” Als je kon zwemmen, mocht je met de badmeester mee de vaart over. Jaarlijks waren er zwemwedstrijden. Vijftig meter voor de beginnelingen. Ongeveer een kilometer – naar de Stenen Beer en terug – voor de volwassenen.
Charles Verstraete: “Wanneer de vaart tijdens de winter droeg, was het een hoogdag. Dan kwamen de Belgen naar Sluis om te schaatsen. Om te tonen dat ze daar waren geweest kochten ze een ‘heiligmaker’ of een ‘janhagel’, allebei een soort koek. Die werden dan verpakt in papier met de Hollandse vlag.”


Then – Newly built houses on the Smeestraat around 1950 seen in the direction of the Damse vaart. The name of the street refers to the blacksmith’s craft. Blacksmiths worked here from the Middle Ages. | Now – The Smeestraat in 2014.
Toen – Nieuwgebouwde woningen aan de Smeestraat omstreeks 1950 gezien in de richting van de Damse vaart. De naam van de straat verwijst naar het ambacht van de smeden. In de middeleeuwen en later waren hier smeden werkzaam. | Nu – De Smeestraat in 2014.
(EN)
(NL)

View from the Damse Vaart on a city farm on the Smeestraat, around 1900. Sluis had more such farms just outside the town area. The restaurant Populierenhof has been on the Smeestraat farm since the early 1970s.
Zicht vanaf de Damse vaart op een stadsboerderij aan de Smeestraat, omstreeks 1900. Sluis kende meer van dergelijke boerderijen die tegen de bebouwde kom van het stadje aanleunden. In de boerderij aan de Smeestraat is sinds begin jaren zeventig van de vorige eeuw het restaurant ’t Populierenhof gevestigd.

A swimming pool was constructed in the Damse Vaart in the late 1920s. The photo was taken around 1950. On the other side of the Damse Vaart, there are emergency homes along the Jaagpad.
In de Damse vaart werd eind jaren twintig een zwembad aangelegd. De foto dateert van omstreeks 1950. Aan de overzijde van de Damse Vaart staan langs het Jaagpad noodwoningen.
For both places, a book was published. The book about Aardenburg is out of stock. You can still buy copies of the book about Sluis, which is available from the publisher Durenkamp Grafimedia. Contact us.
Over beide plaatsen werd een boek gepubliceerd. Het boek over Aardenburg is uitverkocht. Het boek over Sluis is nog steeds te koop via de uitgever Durenkamp Grafimedia. Zo was het | Zo is het Sluis kost € 17,50. Verzendkosten (in Nederland € 7,50) . Stuur een bericht voor meer informatie.

